| 14.09.2005 07 pazdziernik 2005 godzina 17-ta -Krefeld - Deutsche Bank - Ostwall 105 wiecej info 02151-613013 |
14.06.2005 Wystawa POLEN KOMMT przywedrowala z Kilonii (Szlezwik-Holsztyn)
do NRW!
Wystawe jako pierwsza gosci : Ogladac ja mozna od poniedzialku do czwartku w godz. od 8:00 do 18:00, w piatki do 16:00 Wszystkich Panstwa serdecznie zapraszamy! |
| 12 malarzy z Polski w 12
miastach Niemieckich – POLEN KOMMT!
Uroczyscie otwarta 4. Maja 2005 w Kulturbrauerei w Berlinie przez Ambasadora Republiki Polskiej w Niemczech dr. Andrzeja Byrta wystawa wspolczesnego polskiego malarstwa POLEN KOMMT jest jedna z oficjalnych imprez organizowanych w ramach Roku Polskiego w Niemczech - Roku Niemieckiego w Polsce – maj 2005/ maj 2006. Zorganizowana pod patronatem jego Ekscelencji Ambasadora Polski w Niemczech przez Kuratorow Dorote Kabiesz-- galerzystke od 17 lat zajmujaca sie promowaniem polskiej sztuki w Niemczech i Krzysztofa Stanislawskiego krytyka sztuki z Warszawy wystawa, przedstawia najnowsze dziela 12 polskich wspolczesnych malarzy ktorzy bez watpienia naleza do najbardziej interesujacych przedstawicieli obecnego „sredniego" pokolenia polskich artystow. Juz nie sa awangarda ale tez jeszcze nie klasyka – to pokolenie artystow ktorzy debiutowali w przelomowych dla naszego kraju latach 80-tych a obecnie dominuja na rynku sztuki. Ci owczesni kontestatorzy i buntownicy to dzis Profesorowie i Dozenci wszystkich liczacych sie Akademii Sztuk Pieknych w Kraju. Kazdy z nich moze zaprezentowac dluga liste wystaw indywidualnych w kraju i za granica a takze nagrod w konkursach malarskich. Poprzez uczestnictwo w Targach Sztuki i wieloletnia juz obecnosc ich obrazow w niemieckich galeriach wszyscy z nich sa znani i cenieni na niemieckim rynku sztuki. Bioracy udzial w Wystawie artysci – Zbigniew BLUKACZ, Henryk CZESNIK, Mariusz DABROWSKI, Zbigniew GORLAK, Ryszard GRZYB, Ewa MIAZEK, Eugeniusz MINCIEL, Zdzislaw NITKA, Krzysztof SKARBEK, Marek SOBCZAK, Ireneusz WALCZAK, Ewa ZAWADZKA pochodza z wszystkich liczacych sie dzis osrodkow kulturalnych kraju od Warszawy po Gdansk, Wroclaw, Katowice, Krakow, Poznan. Czesc artystow niektorzy z Panstwa pamietac beda z wystawy „Polskie Malarstwo lat 80-tych" ktora ta sama dwojka Kuratorow zorganizowala i pokazala w 1992 roku Frankfurcie nad Menem, Düsseldorfie i Dülmen. Obecna wystawa ma rowniez charakter objazdowy i pokazywana bedzie przez okres Polskiego Roku na terenie calych Niemiec i tu kolejno: Berlin, Kilonia, Aachen, Duisburg, Krefeld, Bonn, Lipsk, Hamburg, Landshut, Altenburg, Bad Muskau, Frankfurt/Oder. Pokazy odbywac sie beda dzieki pomocy organizacyjnej i finansowej wszystkich polskich placowek Konsularnych, a Wystawa zaistniec mogla dzieki finansowemu poparciu Ambasady Polskiej w Berlinie, Ministerstwa Spraw Zagranicznych w Warszawie i glownego finansowego Sponsora ze strony niemieckiej – VNG-Verbundnetz Gas AG z Lipska. W Berlinie mozna ja bylo ogladac do 20. Maja w Kulturbrauerei- Galerie „am Kino", Schönhauser Allee 36 (Berlin Mitte - Prenzlauer Berg). Zdjecia z otwarcia Ci poslalam!-mozna je wsadzic gdzies tu Obecnie Wystawa przewieziona zostala do Kilonii gdzie 25.05.2005 o godz.17:00 w Galerie MERKUR w siedzibie Industrie und Handelskammer zu Kiel przez Konsula Generalnego Rep.Polskiej w Hamburgu p.Andrzeja Kremer zostanie uroczyscie otwarta. O dalszych planach i terminach bedziemy na biezaco Panstwa informowac. Wiecej informacji o samej wystawie: www.galerie.kabiesz.de |
| Stiftung
„Na Starej Pradze", Warszawa Galerie Dorota Kabiesz, Berlin und Kuratoren Dorota Kabiesz und Krzysztof Stanislawski geben sich die Ehre Sie und Ihre Freunde zur Eröffnung einer Ausstellung POLEN KOMMT12 Maler aus Polenam Mittwoch, 4. Mai 2005 um 19:00 Uhr in die Galerie „Am Kino",Kulturbrauerei Berlin, Schönhauser Allee 36 in 10435 Berlin herzlich einzuladen Die Ausstellung findet im Rahmen desPolnischen Jahres in Deutschland 2005/2006 'unter der Schirmherrschaft des Polnischen Botschafters Herrn Dr. Andrzej Byrt statt Ausstellungsdauer vom 5. bis zum 20. Mai 2005 Eintritt frei .................................................................................................................................................... Alle Bilder der Ausstellung sind käuflich zu erwerben bei: Galerie Dorota Kabiesz, BerlinTel.: 030/ 8573 3443 |
Projekt w ramach „Roku
Polski w Niemczech"
i „Roku Niemiec w Polsce" maj 2005 – maj 2006
to:
organizatorzy: Galerie Dorota Kabiesz, Berlin i Fundacja „Na Starej Pradze" Warszawa; kuratorzy: Dorota Kabiesz, Krzysztof Stanis ławski;Wystawa objeta zostala patronatem przez Ambasadora Polski w Niemczech Dr.A. Byrta i organizowana jest w scislej wspolpracy z Ambasada Polska w Berlinie jak i polskimi placowkami Konsularnymi na terenie calych Niemiec. Pokazy odbywac sie beda w galeriach niemieckich banków komercyjnych oraz siedzibach koncernów przemysłowych, przy współpracy z tymi instytucjami; PANEL DYSKUSYJNY nt. form sponsorowania sztuki współczesnej przez instytucje finansowe i przemysł;OBRAZY SAKSONII I Z SAKSONII" pokaz wspolczesnego malarstwa artystow ze wschodnich Landow Niemiec (bylej NRD) w przestrzeniach dawnej Wytwórni Wódek „Koneser" w Warszawie; przy współpracy z innymi placówkami kulturalno-artystycznymi Pragi;Wystawa pokazana bedzie takze w Poznaniu Wroclawiu i Gdansku Lista artystów: Zbigniew Blukacz Henryk Cześnik Mariusz Dąbrowski Zbigniew Gorlak Ryszard Grzyb Ewa Miazek Eugeniusz Minciel Zdzislaw Nitka Krzysztof Skarbek Marek Sobczak Ireneusz Walczak Ewa Zawadzka-Rykala Tekst wstępny: 12 malarzy z Polski 12 malarzy z całej Polski – od Bałtyku (Sopot) do Śląska (Katowice), z Warszawy, Wrocławia, ale i całkiem małych miejscowości: Obornik Śląskich czy Księżyców. Wszystko – zdawałoby się - ich różni. To ekspresjoniści, surrealiści, abstrakcjoniści, realiści czy fotorealiści. Jedno łączy: debiutowali w większości przypadków w latach 80., za wyjątkiem Cześnika i Ewy Zawadzkiej-Rykaly, którzy startowali trochę wcześniej - w końcu lat 70. Czy czas debiutu jest ważny? W tym przypadku bardzo ważny. Lata 80. w Polsce to czas niezwykły i przełomowy dla całej naszej powojennej historii, ale też dla historii Europy. To okres nadziei i szansy. Na szczęście dobrze wykorzystanej. Dla młodych artystów, tuż po Akademiach w Krakowie, Warszawie, Gdańsku (najbardziej aktywnych i twórczych ośrodkach w Polsce) był to czas niezwykły: otwarcia kraju na świat w czasie „karnawału Solidarności”, ale później gwałtownego zamknięcia - żałoby stanu wojennego - strasznego kryzysu gospodarczego, podziemnej walki etc. Nie chcę wpadać w nastrój martyrologiczny, bo w sztuce tej dziesiątki nie ma śladów tych wydarzeń. Jest to twórczość całkowicie apolityczna, można by rzec ponad polityką, bliższa filozofii i tradycji sztuki niż aktualnych, codziennych, utylitarnych problemów. Trzeba jednak wspomnieć, że Nitka był internowany (tak eufemistycznie określono uwięzienie niewygodnych dla reżimu komunistycznego ludzi po 13 grudnia 1981 r.), a Grzyb i Minciel wystawiali w kościołach, bo większość artystów bojkotowała w I połowie lat 80. państwowe sale wystawowe, a prywatnych galerii nie było. I znów – tego wszystkiego nie ma na ich obrazach i bardzo dobrze. Jednak jeśli się o tym pamięta, oczywista dzisiaj okazuje się śmiałość tych płócien, ich niekonwencjonalność, odwaga i siła. I oryginalność ukształtowana w trudnych warunkach. W biedzie, bez rynku sztuki, bez galerii promujących talenty, bez sponsorów i stypendiów, bo państwowych nie chcieli przyjmować, bez paszportów i nawet czasopism o sztuce, albumów. To ich ukształtowało raz na zawsze, i kształtuje dziś - nawet jeśli ich obrazy różnią się od tych sprzed 20 lat. Muszą się różnić, bo gdyby nie – oznaczałoby to, że artyści się nie rozwijają. Dziś pokolenie lat 80. dominuje na rynku sztuki w Polsce. To docenci, profesorowie Akademii, z dużym dorobkiem wystawienniczym w kraju i za granicą. Na chwilę przed objęciem pozycji klasyków, mistrzów, wyroczni. Już i tak ich obrazy znajdują się w kolekcjach najważniejszych Muzeów Narodowych, a noty biograficzne w słownikach i encyklopediach polskiej sztuki. Są uznani i znani w kraju, nierzadko także za granicą. Jednak nie dość dobrze w stosunku do swojej wartości artystycznej i oryginalności. Dlatego warto lepiej się przyjrzeć tej grupie różnych malarzy – dziś średniego pokolenia, którzy debiutowali w trudnym czasie Solidarności, bez której nie tylko nie byłoby demokratycznej Polski, upadku muru berlińskiego, ale i wejścia (wolimy słowo: powrót) do Unii Europejskiej. Powrotu ze swoją kulturą, ze swoim malarstwem. Krzysztof Stanisławski, Warszawa krytyk sztuki wieloletni redaktor naczelny „Projektu" i „Art & Business "Polen kommt - 12 malarzy z Polski Noty artystów , Katowice, ur. 1961, ASP w Krakowie, Oddział w Katowicach, docent w macierzystej uczelni. Mieszka w Czeladzi, w pewnym oddaleniu od wielkiego miasta, stąd tak częste obrazy natury w jego twórczości. Z temperamentu jest abstrakcjonistą, lecz trudno mu przezwyciężyć ciągoty w kierunku tradycyjnego pejzażu, podobnie jak np. Anselmowi Kieferowi, który wydaje mu się być bliski, coraz bliższy w ostatnich latach. Przygotował dotąd 12 wystaw indywidualnych. Laureat I i II nagrody w konkursie malarskiego im. J. Spychalskiego w Poznaniu tuż po studiach (1987). Dużo wystawia w Polsce, ale także w Niemczech i Francji. Pisał: „Ostatnie cykle przedstawiają konkretny w odczycie pejzaż, gdzie można rozpoznać liście, gałęzie, pory roku. Z drugiej strony równie istotne znaczenie ma dla mnie topografia płótna: faktura i kształt plamy, uderzenie pędzla czy szpachli, swoisty spacer po rozpadlinach i labiryncie malarskiej materii”.
Picture: Zbigniew Blukacz, "Winter", 2001, oil on canvas, 130x210 cm
Picture: Henryk Cześnik, “Sheet” oil on canvas, 200x130 cm
Henryk Cześnik, „Prześcieradło”, 1997, olej, płótno, 200x130 cm. Mariusz Dąbrowski, Warszawa, ur.w 1968, absolwent warszawskiej ASP, gdzie aktualnie prowadzi pracownie fotografii, Absolwent New York Institute of Photography, USA; od 2003 czlonek Bundesverband Bildender Künstler(innen) Berlin. Malarz, fotograf, rezyser kilkudziesięciu filmów krótkometrazowych oraz producent filmów offowych. Liczne wystawy indywidualne, laureat najważniejszych konkursów malarskich w Polsce m. in. Bielskiej Jesieni 2001, Talens Award 2003, Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie, a także Ap-Art Berlin 2002 (Grand Prix).Mariusz Dąbrowski , Warszawa, Academy of Fine Arts In Warszawa, docentPicture: Mariusz Dabrowski, "Still life", 2004, Oil on canvas, 50x65 cm
Mariusz Dąbrowski, „Martwa natura”, 2004, olej, plótno, 50x65 cm
Picture: Zbigniew Gorlak, "Pyramid", 2001, acrylic, canvas, 180x145 cm.
Zbigniew Gorlak, „Piramida", 2001, akryl, płótno, 180x145 cm
Picture: Ryszard Grzyb, "Frog", 2003, oil on canvas, 120x180
Ryszard Grzyb, „Zaba", 2003, 120x180, olej, płótno,
Ewa Miazek, Warszawa, Academy of Fine Arts in Warszawa Picture: Ewa Miazek, „Building with the Devil", 2004, oil on canvas, 100x140 cm
Ewa Miazek, „Budowla z diablem, 2004, olej, pl, 100x140 cm
Picture: Eugeniusz Minciel, "Non Title I", 2002, acrylic on canvas, 190x270 cm
Eugeniusz Minciel, „Bez tytułu I”, 2002, akryl, płótno, 190x270 cm
Picture: Zdzisław Nitka, “Villa”, 2002, oil on canvas, 100x80 cm
Zdzisław Nitka, „Willa”, 2002, olej, płótno, 100x80 cm
Picture: Krzysztof Skarbek, "No Title 2", 1999, acrylic, canvas, 60x90 cm
Krzysztof Skarbek, „Bez tytułu 2”, 1999, akryl, płótno, 60x90 cm
Marek Sobczak, z cyklu - Portrety trumienne, 2004, olej, płótno, 125x125 cm
Picture: Ireneusz Walczak, "Present - No present I", 2002, oil on canvas, 180x300 cm
Picture: Ewa Zawadzka-Rykala, "Second-a", acrylic on canvas, 130x170 cm
Ewa Zawadzka-Rykala," Drugi-a", 2004, akryl, plotno, 130x170 cm |
| POLEN
KOMMT
Ein Projekt im Rahmen des „Polenjahres in Deutschland" und „Deutschandjahres in Polen" 2005-2006 POLEN KOMMT - 12 Maler aus Polen
An der Ausstellung teilnehmende Künstler:
Einführung: Zwölf polnische Maler in Deutschland Sie kommen aus ganz Polen – von der Küste bis nach Schlesien, sie leben und arbeiten in großen Städten oder in kleinen Ortschaften. Expressionisten, Surrealisten, Abstrakte, Realisten und Fotorealisten. Es scheint, als ob die Unterschiede gar nicht größer sein könnten. Dennoch gibt es etwas, was sie miteinander verbindet: Ihr künstlerischer Weg nimmt seinen Anfang in den achtziger Jahren – mit Ausnahme von Cześnik und Ewa Zawadzka- Rykała, die schon Ende der Siebziger „gestartet sind“. Ist der Zeitpunkt des Debüts so wichtig? Er ist sogar ganz wesentlich. Die achtziger Jahre waren besonders – es waren Jahre des Umbruchs in der polnischen und europäischen Nachkriegsgeschichte. Eine Zeit voller Hoffnungen und Chancen. Für junge Künstler mit einem Abschlussdiplom der Kunstakademien in Krakau, Warschau oder Danzig in der Tasche- den aktivsten und schöpferischsten Zentren des kulturellen Lebens in Polen- begann eine außergewöhnliche Zeit. Während des sogenannten „Karnevals der ‚Solidarität’ öffnete sich das Land für eine kurze Zeit. Ein jähes Ende hat diesem kurzen Freiheitsrausch das Kriegsrecht gesetzt. Danach durchlebte die trauernde und traumatisierte polnische Gesellschaft die Schizophrenie des Widerstandes im Untergrund begleitet von einer schweren Wirtschaftskrise. Es wäre falsch aus einem Hang zum Martyrium nach Spuren dieser Ereignisse in den Bildern der Zehn zu suchen – es gibt keine. Dennoch, weiß man, dass Nitka während des Kriegsrechts interniert wurde, weiß man, dass Grzyb und Minciel ihre Bilder in Kirchen ausgestellt hatten, weil staatliche Galerien boykottiert wurden, weiß man, dass sie in Armut lebten, ohne einen funktionierenden Kunstmarkt, ohne talentfördernde Galerien, ohne Sponsoren, ohne Stipendien, ohne Reisepässe oder wenigstens Fachzeitschriften über Kunst – schaut man anders. Man wird hingerissen von dem Mut dieser Bilder, von ihrer unkonventionellen Art und der Stärke ihrer Aussage. Von der Originalität, die sich unter diesen schwierigen Bedingungen herauskristallisiert hat. Die Umstände des polnischen Demokratisierungsprozesses haben sie nachhaltig geprägt und beeinflussen sie noch heute – obwohl es in den Bildern keine sichtbaren Spuren dieser Ereignissen gibt und auch ihr Werk sich im Laufe der zwanzig Jahre zusammen mit ihren Schöpfern verändert und weiterentwickelt hat. Heute wird der polnische Kunstmarkt von der Generation der Achtziger dominiert. Die widerspenstigen Debütanten von damals sind heute Dozenten und Professoren, meist an „ihren" Kunstakademien. Sie haben eine beachtliche Zahl von Ausstellungen im In- und Ausland auf ihren Konten. Sie stehen kurz davor ins Pantheon der Klassiker, der Meister und Propheten einzugehen. Von den meisten von ihnen gibt es bereits Einträge in Nachschlagewerken polnischer Kunst, ihre Bilder sind Bestand wichtigster Museen. In Polen kennt und schatzt man sie. Im Ausland dagegen ist ihr Bekanntheitsgrad gemessen an der Originalität und dem künstlerischen Wert ihrer Werke zu gering. Darum lohnt es sich, genauer hinzuschauen und dieser Gruppe von Künstlern, deren Schaffens- und Lebensweg mit den Höhen und Tiefen Polens auf dem Weg in die Europäische Union eng verbunden ist, die gebührende Aufmerksamkeit zu schenken. Polen ist nach Europa zurückgekehrt und ihre Bilder sind ein Teil der großartigen kulturellen Mitgift, die sie der Europäischen Kultur „zurückbringen".Krzysztof Stanisławski, Warschau Kunstkritiker und langjähriger Chefredakteur der Zeitschriften „Projekt" und „Art & Business " |
Archiwum (30.05.2005)