od 01.02.2003

w internecie juz pod: http://www.glos-szkoly.de
E-mail: redakcja@glos-szkoly.de

Rada Rodziców informuje

Dnia 09.02.2003 w „RÄDDA BARNEN-Haus" odbedzie sie zabawa karnawalowa dla dzieci i dyskoteka dla starszych uczniów. Organizatorami tegorocznej zabawy sa: Joanna Burkert, Malgorzata Widera i Jacek Klucznik. Ewentualne uwagi lub pomysly prosimy kierowac do w/w osób.

Skladki za 2. semestr wynosza podobnie jak w pierwszym semestrze 31€ za pierwsze dziecko, 15,50€ za dziecko drugie. Wplat mozna dokonywac osobiscie u Pana Macieja Budniewskiego w trakcie zajec w klasie 208 lub na konto:
                                                                                      Elternbeirat der Polnische Schule
                                                                 Sparkasse Nürnberg, nr konta 4923553,
                                                                                                        BLZ 760 501 01

Nic nie wskazuje na to, bysmy po wejsciu Polski do Unii Europejskiej mogli ogladac TV Polonia na poziomie dorównujacym stacjom zachodnim - czytamy w miesieczniku Press. Widownia TV Polonia jest nie zmierzona i do konca nie okreslona. Telewidzowie mieszkaja pod rózna szerokoocia geograficzna, maja rózne zainteresowania. Ukladanie ramówki utrudniaja tez strefy czasowe. "Naszym zalozeniem jest, by prezentowac za granica dorobek TVP: Programu 1, Programu 2 i archiwum. Pokazujemy audycje wyprodukowane przez TVP oraz takie, do których telewizja publiczna ma prawa autorskie. Wedlug zalozen tylko 20-25% oferty stanowia programy wlasne" - mówi dyrektor TV Polonia Antoni Bartkiewicz. Poniewaz jednak coraz wiecej nowych produkcji TVP 1 i 2 to programy na licencji, których TVP nie moze transmitowac za granica, kurczy sie oferta do wyboru dla TV Polonia. Gdy dodamy do tego niemoznosc emitowania np. koncertów znanych artystów czy imprez sportowych, TV Polonii pozostaje ratowac sie powtórkami starych programów. Prezes TVP Robert Kwiatkowski nie kryje, ze TV Polonia wymaga odnowy. (jask)(www.wp.pl)

Adam Malysz przesunal sie na drugie miejsce klasyfikacji generalnej Pucharu Swiata w skokach narciarskich. (www.pap.pl)

Sejm przyjal w piatek uchwale z okazji 50. rocznicy smierci Konstantego Ildefonsa Galczynskiego i oglosil rok 2003 rokiem tego poety. Za przyjeciem projektu uchwaly opowiedzialo sie 309 poslów, 51 bylo przeciw, a 38 wstrzymalo sie od glosu. (pap)(www.onet.pl)

 

 

 

 

 

 

Wedlug danych polskich, Polonia Niemiecka jest najwieksza spoleczno-scia pochodzenia polskiego w calej Europie, a po Polakach w USA jest najwieksza diaspora polska na swiecie. Polonia stanowi po Niemcach i Turkach trzecia co do wielkosci grupe etniczna w BRD. Dane miedzyna-rodowe juz od lat podawaly, ze 1- 1.5 mln obywateli niemieckich ma „polska swiadomosc", co nie znaczy nic innego, ze sa Polakami. Tra-ktat o dobrym sasiedztwie i przyjaznej wspólpracy z 1991r. pomiedzy III RP a Niemcami mial byc przykladem dla innych traktatow tego typu. Natomiast okazuje sie, ze Polonia niemiecka z tego absolutnie nic nie zyskala. Polaków mieszkajacych w BRD mozna podzielic na naste-pujace grupy: Ok. 150.000 osób nalezy do starej emigracji lub do ich potomków kultywujacych polskosc. Ok. 50.000 jest bylych wiezniów, jenców oraz robotników przymusowych, ktorzy pozostali w Niemczech i nadal tutaj mieszkaja. W tym tez mala grupa potomków kultywujacych polskosc. Ok 1.500.000 to emigranci z lat 1950- 1990 ( ’80-’90: 770.000). Szacuje sie, ze 0.3 mln z nich to osoby z mniejszosci niemieckiej, jednak demograficznie patrzac to ta grupa, 1.2 mln-owa etn. Polska napewno rozwinela sie demograficznie na jakies 1.5- 1.6 mln. W dawnym NRD mieszka malo Polaków. Polowa 2 mln Polonii mieszka w nastepujacych osrodkach: Zaglebie Ruhry ( n.p Dortmund, Krefeld, Recklinghausen, Bochum i inne, lacznie 700.000), Berlin (180.000) oraz Hamburg ( 100.000). Wielu tez rezyduje w Monachium (25.000), Frankfurcie, Bremie, Mannheimie, Stuttgartcie, Moguncji, Hannowerze oraz w miastach Saary i w landzie Szlezwik- Holsztyn. Wedlug statusu prawnego powinno sie podzielic Polaków w Niemczech na nastepujace grupy: Polacy z obywatelstwem niemieckim: stara emigracja i jej potomkowie, która zapoczatkowala w latach 1870-tych, a zakonczyla sie w latach 1920-tych. Niegdys jako potezna grupa mniej-szosciowa szczególnie w „Ruhrgebiet" mieli status mniejszosci, który zostal im zabrany w latach 30-stych i do dzisiaj jeszcze nie oddany. Polacy na paszportach niemieckich z dekady emigracji polityczno- spolecznej z lat 1950- 1990. Sa to najczesciej przesiedlency oraz „pozni przesiedlency". Przyjechali na pochodzenie niemieckie, ale wiekszosc zatrzymala obywatelstwo polskie i widzi siebie jako Polaków mieszkaja-cych w Niemczech. Juz wyzej wymieniona grupa autentycznych Niem-ców nie nalezy do Polonii. Sa tez nieliczni dawni azylanci z Polski, którym zostalo pózniej przyznane obywatelstwo niemieckie. Polacy bezpanstwowcy: „przymusowi emigranci" z lat 1939- 1945, dawniej niewolnicy III Rzeszy. Polacy – cudzoziemcy w Niemczech: Obywatele polscy przebywajacy czasowo lub na stale w Niemczech, wiekszosc przybyla w latach 90-tych. Czesciowo dawni azylanci ze statusem stalego pobytu. Razem ponad 300.000 osób. Obywatele polscy, nad-uzywajacy limit pobytu w Niemczech, czesto nielegalnie zatrudnieni. W Niemczech operuje ok. 170 organizacji polonijnych. Najstarsza to Zwia-zek Polaków w Niemczech (Rodlo), przed II wojna swiatowa prezna 100.000-na organizacja, obecnie bardzo zmalala. Wydaje pismo „Ogniwo" i posiada Dom Polski w Bochum. Zwiazek „ Zgoda" powstal w 1950r. i po 1989r. zaczal tez malec. Wydaje „Glos Polski" i posiada „Dom Polski w Recklinghausen". W Niemczech istnieje równiez „Polska Rada Narodowa" i „Kongres Polonii Niemieckiej" skupiajacy mnóstwo mniejszych ugrupowan, jak np. prezne „Towarzystwo Medyczne". W ostatnich latach istnieje na szczescie trend laczenia sie organizacji polonijnych. Wedlug najnowszych danych prawie wszystkie polaczyly sie w „Konwent Organizacji Polonijnych w Niemczech". W planie jest tak zwana karta Polaka. Polska Misja Katolicka prowadzi duszpasterstwo nad Polakami w Niemczech. Niestety koscioly w Niemczech tak jak i rzad uznaja tylko te 300.000 Polaków z wylacznie polskim obywatels-twem jako mniejszosc, która z kolei jest wylaczona z zycia politycznego w Niemczech, ale chociaz wspierana przez kosciól i czesciowo przez panstwo. Niestety pieniadze te starczaja tylko do dzialalnosci duszpas-terskiej w duchu polskim dla 300.000 Polaków, a nie dla 2.000.000. W Niemczech cudzoziemiec na paszporcie niemieckim jest dla panstwa Niemcem. Tylko spolecznosci: dunska, luzycka i fryzyjska, sa uznawa-ne, mimo dokumentów niemieckich, jako mniejszosc. Polakom odmawia sie tego z wytlumaczeniem, ze tylko autochtonom ( tubylcom) mozna przyznac te prawa. Romowie niemieccy( Cyganie „ Sinti") mimo tego, ze z pewnoscia nie mieszkaja skupieni jako „skansen regionalny" ostatnio dostali jednak te prawa, moze jest to sprawa lobby? Ten asymetryczny traktat uzywa nazewnictwo „mniejszosc niemiecka w Polsce" ale na mniejszosc polska w Niemczech nazywa sie równoczesnie „..obywatele niemieccy zwiazani z tradycjami, jezykiem i kultura polska..". Ten asymetryczny traktat jak i wiele innych traktatów zostal niedopatrzony przez strone wladz RP. Ta nierównosc traktowania tych dwóch mniejszosci na ogromna niekorzysc Polonii musi zostac zlikwidowana. TV POLONIA powinna byc w asortymencie telewizji kablowej w kazdym landzie a nie w wybranych miastach. Polacy- obywatele niemieccy mie-szkajacy w blokach wielorodzinnych musza sobie nawet pozwolic na to, ze odmówi im sie prosby o zalozenie anteny satelitarnej. Programy polskojezyczne w telewizji niemieckiej, ogolnoniemiecki tygodnik polo-nijny oraz dzialania wladz RP moglyby doprowadzic do tego, ze strona niemiecka by sie wywiazala z traktatu i uznala nas jako jedna grupe etniczna polonijna w Niemczech. Pamietajmy, ze z tym sa zwiazane tez pieniadze, które Polonia by otrzymala. Festyny polonijne, jak ten, który w maju 2001 odwiedzllo 10.000 Polaków na stadionie Hamburg- Langenhorn, to po czesci krok w dobrym kierunku. Szkolnictwo polskie w Niemczech jest w powijakach. Wlacznie ze szkólkami niedzielnymi tylko 8.000- 10.000 dzieci polskich uczestniczy w nim. Rzad RP wspól-finansuje mniejszosc niemiecka w Polsce i umozliwia szkolnictwo niemieckie w RP dla ponad 20.000 dzieci, szczególnie na Opolszczy-znie, bo na Mazurach juz praktycznie nie ma Niemców. Dzieki Chrzesci-janskiemu Centrum Krzewienia Kultury, Tradycji i Jezyka Polskiego istnieja w ogóle te niedzielne szkolki w Niemczech. Szkoda, ze wladze RP nie angazuja sie tak samo na rzecz szkolnictwa RP. Niestety Polo-nia jest czesto odsylana w Niemczech do wladz danego landu poprzez rzad federacyjny jesli chodzi o prosby w zwiazku ze szkolnictwem pol-skim w BRD. Przypomne, ze wszyscy inni sasiedzi RP uznali swoje spolecznosci polskie jako mniejszosci i spelnily chociaz to minimum. Asymetria traktatu jest bardzo widoczna przy nastepujacym porówna-niu: 40 milionowa Polska ma 250.000 obywateli o niemieckich korze-niach ( na poczatku lat 50tych zostalo 1.1 miliona Niemcow na ziemiach odzyskanych. Byli to najczesciej starsi ludzie przywiazani do tych ziem. Do lat 1990 tych 300.000 osób, które mialy naprawde pochodzenie niemieckie opuscilo Polske i udalo sie do Niemiec. Demograficznie opadla ich liczba wiec w sumie do maksymalnie 0.5 mln. Przez ostatnie 10 lat prawdopodobnie proces ten postepowal i obecnie jest mniej niz 300.000 Niemców w Polsce (jakies 250.000, z czego duza czesc nie zna niemieckiego). 80 milionowe Niemcy (wraz z nie-Niemcami) maja 2.000.000 Polonie z czego ponad 300.000 to obywatele RP przybyli czesto w ostatnich latach do Niemiec, 700.000 to ludzie z dwoma obywatelstwami, najczesciej pozni przesiedlency, 200.000 to obywatele niemieccy emocjonalnie zwiazani z RP pozbawieni obywatelstwa pol-skiego, kolejne 500.000 to ludzie urodzeni w Niemczech o rodowodzie polskim i wreszcie 200.000 starej emigracji i dawnych robotników przymusowych. Razem prawie 2 mln, a z Polakami przebywajacymi w Niemczech „na czarno" pewnie ponad 2mln. W czacie z panem Czarneckim poprzez Wirtualna Polske dowiedzialem sie, ze wladze RP maja zamiar zmienic ta sytuacje. Ten artykul zawiera dane polegajace na informacjach Pana Zajaca, prezesa Konwentu. Tresc tego artykulu reflektuje mój punkt widzenia tej problematyki i wyraza moja osobista opinie, która jest jednak uwarunkowana i mysle, ze pozytywny rozwój polsko- niemieckiej przyjazni bedzie w przyszlosci korzystal z tego, ze w Niemczech mieszkaja 2 mln Polaków- mniejszosci, która czeka na zrealizowanie traktatu, który pozwoli nam nazwac sie tym, czym od dawna jestesmy bez wzgledu na obywatelstwo- 2 MLN MNIEJSZOSCIA POLSKA W NIEMCZECH, CZY TEZ POLAKAMI REZYDUJACYMI W NIEMCZECH.       

Droga do Ojczyzny. Droga do Polski byla dluga, najezona trudnosciami, szczególnie biurokratycznymi. Zalatwianie formalnosci trwalo ponad trzy lata. Ze strony kazachskiej wymagana byla pelna dokumentacja poswiadczajaca polskie pochodzenie. Poza tym trzeba bylo anulowac tamtejsze dowody osobiste, uregulowac sprawy majatkowe. Panstwo Koziarukowie mieli przypisana im przez tamtejsze wladze ziemie kolchozowa. Byla ona jednak na tyle jalowa, ze z 29 ha zbierano jedynie kilka kwintali zboza. Wynagrodzenie wyplacano kuponami zywnosciowymi lub nie wyplacano go w ogóle. Dlatego rodzina hodowala kury i pare swin. Opuszczajac Kazachstan, pan Mikolaj pozostawil wszystko swemu bratu. - Zal bylo odjezdzac, bo zostawialismy caly dorobek naszego zycia - wspomina Mikolaj. - Jednoczesnie widzielismy, jak calymi rodzinami wyjezdzaja Niemcy, po których raz w tygodniu przylatywal panstwowy samolot. My musielismy radzic sobie sami - dodaje. Sama podróz nie nalezala do przyjemnych. Na przejsciach granicznych spotykali sie z nienajlepszym traktowaniem ze strony bialoruskich sluzb celnych. Zabrano ich walizki, a zawartosc po prostu wyrzucono na posadzke. Odnalezienie wlasnych rzeczy okazalo sie potem bardzo trudne. Szczególnie dotkliwa okazala sie rewizja osobista. Na polecenie strazników bialoruskich dokonano wprost obrazliwej kontroli kobiet, którym wczesniej polecono rozebrac sie do naga. Upokorzenia te koila jedynie mysl o powrocie do rodzinnego kraju. Byloby to niemozliwe bez pomocy ludzie dobrej woli. Mikolaj i Paulina sa szczególnie wdzieczni pani Annie Trabali z Fundacji "Polak Polakowi" w Warszawie, która odwiedzala ich jeszcze w Kazachstanie oraz zorganizowala im prywatne zaproszenie na pobyt goscinny. Po przybyciu do Ojczyzny oboje musieli zdawac egzamin panstwowy z jezyka polskiego. Na poczatku rodzina mieszkala w wynajetym lokalu. Mikolaj, z zawodu tokarz, podjal prace jako pomoc budowlana, Paulina, bedac ksiegowa, wynajmowala sie do sprzatania domów. - Z praca nadal jest ciezko. Zona dorabia jako pomoc kuchenna, a ja w firmie, która produkuje m.in. lampy i klosze do ciagników - mówi Mikolaj. - Ale nie narzekamy, bo tu dla wszystkich ciezko z praca - dodaje. W uregulowaniu wszelkich spraw zwiazanych z pobytem stalym oraz z zalatwianiem dokumentacji niezbednej do rozpoczecia budowy domu pomogla im podwarszawska gmina Marki, od której panstwo Koziarukowie otrzymali w wieczysta dzierzawe dzialke budowlana. Ponadto pomoc okazali tez radni gminy, którzy zobowiazali sie zorganizowac materialy budowlane, wybudowac studnie i zalozyc centralne ogrzewanie. - Spotkalismy sie w kraju z zyczliwym przyjeciem ze strony gminy, sasiadów. Jestesmy bardzo wdzieczni za okazana nam pomoc - mówia panstwo Koziarukowie. Wybudowanie wlasnego domu pomoglo im w sprowadzeniu na stale do Polski rodziców zony. - Gdybysmy nie przyjeli rodziców do nas i nie zobowiazali sie do opieki nad nimi, wladze gminy nie pozwolilyby na ich osiedlenie sie na terenie gminy - stwierdza Paulina. Pomimo wielu trudnosci rodzina Koziaruków nie zamierza juz powrócic na stale do Kazachstanu. - Tesknimy za pozostawionymi tam bliskimi. Ale tu jest teraz nasz dom - mówia.

Anna Raszkiewicz (www.wirtualnapolonia.com)

Poradnik