Szanowni Państwo,

stare polskie przysłowie mówi „ Jak cię widzą tak cię piszą”. Jestem przekonany o tym, że wszyscy wiedzą

i czują, co za tym się kryje. Rola organizacji polonijnych w przedsięwzięciu promowania Polski w tym kontekście jest dla Unii Europejskiej bardzo ważna i wcale nie taka trudna. Pamiętajmy o tym, że jesteśmy bardzo liczną grupą społeczną, posiadamy dobre wykształcenie, jesteśmy stosunkowo młodzi, znacznie wzbogacamy swoim pochodzeniem kulturę kraju, w którym się znajdujemy. W przeciągu kilkunastu ostatnich lat tworzyliśmy licznie nowe stowarzyszenia i organizacje polonijne na terenie całych Niemiec, które były oraz są potrzebne do współpracy i wspierania najstarszych Związków Polaków w Niemczech. I tu trzeba pamiętać o przestrzeganiu ważnych zasad, prawa pisanego i niepisanego podczas naszej działalności społecznej w tym kraju. Nie oczekujmy oklasków przed rozpoczęciem imprezy, liczymy się raczej z ciężką pracą i krytycznymi uwagami po jej zakończeniu. Naszą rolę w promowaniu Polski i polepszaniu lobby kraju naszych ojców chciałbym podzielić na dwa zasadnicze, wzajemnie się zazębiające pola działalności społecznej członków stowarzyszeń polonijnych. Tu spróbuję użyć jako przykładu, funkcjonowanie Polskiego Stowarzyszenia Szkolnego SAWA T.z. z Kilonii, którego jestem przewodniczącym i zarazem aktywnym działaczem. Stowarzyszenie SAWA od początku swojego istnienia, działało według swojego statutu, to znaczy, członkowie stowarzyszenia, inne organizacje polonijne, Konsulat Generalny w Hamburgu, Ambasada Polska, prasa, niemieckie urzędy były pisemnie informowane o prowadzonej działalności, imprezach, programie i otrzymywały także pisemne, roczne sprawozdania Stowarzyszenia. Głównie chodziło nam o to, że słowo napisane przetrwa dłużej, w przypadku, gdy ktoś nie jest pewny albo coś zapomniał, zawsze może wziąć pismo do ręki, aby się upewnić, czy jest wszystko tak, jak uważał. W ten sposób unika się nieporozumień, ułatwia współpracę i nie traci czasu na zbędne dyskusje w wypadku, jeśli ktoś nie pamięta ostatnich wydarzeń. Ta forma informowania ułatwia współpracę, zachęca innych do wszelkiej aktywności i wzbudza zaufanie. Naszym zadaniem jest nie tylko działanie wewnętrzne, to znaczy realizowanie ustalonych programów, zamierzeń i imprez, ale także szeroka współpraca z organizacjami niemieckimi, innymi organizacjami obcokrajowców działających w Niemczech i wspieranie każdej działalności, która prowadzi do wzajemnej integracji, zachęca do bliższego poznania sąsiadującej z Niemcami Polski i wspierania naszych incjatyw. Przykładem takiej działalności jest w naszym wypadku aktywny udział przy organizowaniu cyklicznych imprez miejskich, kraju związkowego, wspieranie układów przyjaźni z miastami w Polsce, klubami sportowymi, szkolnymi wymianami młodzieży oraz współpraca z niemieckim kościołem ewangielickim i katolickim. Przykładami takiej współpracy jest udział naszego Stowarzyszenia w „Interkulturellen Wochen” w Kilonii, „AKA – Fest”, „ Kieler Woche” czy kursy języka polskiego dla młodzieży niemieckiej, biorącej udział w wymianie szkolnej z zaprzyjaźnionymi miastami w Polsce. To wzajemne współdziałanie trwa nie tylko podczas odbywającej się imprezy, jest wynikiem całorocznych spotkań, przygotowań i planowania. Niezmiernie ważna jest współpraca z innymi organizacjami polonijnymi w landach , a także przynależność do organizacji ponadlandowych, takich jak Kongres Polonii Niemieckiej T.z. , Polska Rada T.z., Chrześcijańskie Centrum Krzewienia Kultury i Języka Polskiego T.z. zrzeszonych w Konwencie Polonii Niemieckiej, którego prezesem jest pan dip. inż. A. Zając.

Konwent jest uznanym reprezentantem Polonii Niemieckiej od kwietnia 1998 roku. Osiągnięcie sukcesów możliwe jest tylko wtedy, gdy będziemy się wzajemnie wspierać i respektować demokratyczne zasady wzajemnego współistnienia w Unii Europejskiej.

Zachęcam do przeczytania sprawozdania naszego Stowarzyszenia SAWA T.z. w Kilonii z 2001 roku jak

i programu na pierwsze półrocze 2002 roku. Zainteresowanym bardzo chętnie udzielę dalszych informacji.

Z serdecznym pozdrowieniem.
Waldemar Malinowski